خلوت

ديشب غــــمت به كنـج دلم جا گرفته بود          ياد رخــت امــــان ز دل مـــــا گرفتـه بود

 

رفتم به بـــــاغ كه بينــــــــــم دمـي تو را          ديدم ز هجر تـو ، دل گلــــــها گرفتـه بود

 

گم گشته بود و دگر  تاب غــــــم نداشـت          بيچاره دل ســراغ  تــــو از ما گرفتـه بود

 

چشمم به ياد روي تــو تا صبحدم گريست          گويـي كه چشمه اي،ره دريا گرفته بود

 

دركوچه هاي شهــر پريشان و خسته بود          گم گشته رهرويي كه ره مـا گرفته بود

 

در هـــر نسيم بوي گــــل تــــو نهفته بـود         عطـرخـوش تنت، همه صحرا گرفته بود

 

شب بود و خلوت و ياد تــــو بـود و كـــاش          دستي بـه پيش شب ره فردا گرفته بود

 

دلــهاي عاشــقان تــو گـــــرم از نگاه تــو          خورشيد هم زعشـق تـو گرما گرفته بود

 

يك پر تـو از جمــال تو ديدم به هـر طــرف          بـرقي از آن نگاه تــــو دنيـــــا گرفته بود

 

مهـــــدي مگو كه سرودي تو شعــر چون         شـــوري دگر بدست قلــــم را گرفته بود

اگر

چو بينم روي ماهت را دلــــم آرام مـي گيرد     چو مخموري كه دركف باده گلفـام مي گيرد

 

تـو آن مهر جهانتابي كه گر آني به من تابي      تمام غصه هايم ناگهـان فرجــام مــي گيرد

 

زعشقت آتشي افروختم دردل كه مي دانم     همان آتش شبي جـان مرا در كام مي گيرد

 

تـو را تا در بغل دارم خوشم اما بدان بي تـو      تـــــن رنجـــور و زردم را همه آلام مي گيرد

 

تـو آن صياد بي تيري كه گرما را هدف گيري     نگاه دلكشــت جانـــا مـــرا در دام مـي گيرد

 

زبيم آنكه در خـوابت ببينم با رقيبـــــــــــانـم     همه شب تــا سحر فكر مرا اوهام مي گيرد

 

چو ياد آرم  كه وصل تـوميسرني شود ما را      به سينه اين دل افسرده ام مادام مي گيرد

 

خـــدا از شادمانـــي بگذرد از هـر گنه كاري      اگربيندكه مهدي ازتو يك شب كـام مي گيرد

بخون

امشب به اشك چشمت بردي تـــو آبرويم      با كرده ات تـــو گفتي  دل از وفـا بشـويم

 

امشب نگاه مستت  گفت اين سخن نهاني      از نيستـي و هستت ديـــگر سخن نگويم

 

امشب دل صبورم مي خواهـد ازتو ناگاه      تا روزمرگم اي دوست هرگز ميا بسـويم

 

از هرگنه تو دوري ،من ظلمتم تو نوري      تـو مايــه غـروري چون با تــو ره بپويم

 

چون باده اي به جامي بركام من حرامي      درنطق من كلامي ازتوست هاي وهـويم

محاکمه

به چشم گل رخـــان خارم تو كردي         اسيــــر دست اغيــــــارم تو كردي

 

چـو بنشستــــي درون سينـــه مو          پريشــان حال و بيمــــارم تو كردي

 

بـدم دلگــــــرم مــو از كــار و بــارم          ولي دلســــرد و بيكـــارم تو كردي

 

به خوابم آمـــــــدي  در نيمــه شو          ز خــواب نـــاز بيــــــــدارم تو كردي

 

دلم ســــرشار از مهــــر و صفا بود          ولي مســت و ستمـكارم تو كردي

 

تمام عمـــر مشغــــول عبـــــــادت          بـــدم اما گنـــــه كـــــارم تو كردي

 

از آن روزي كه در چشمم نشستي         زعمـــــر خويش بيــــزارم تو كردي

 

تو مي گفتـي خطا كـن تا كه كـردم          تو خود محكوم و بر دارم تــو كردي

 

دلـــم خالي ز هــر فكر و بدي بــود          ولــــي بــــد كار و مكـارم تـو كردي

 

جوانـــــــي را به پايـت هديه كـردم          تـو پيــــــــرم كــرده آزارم تو كردي

 

هميـــــن كه در دل مـو جا گرفتـي          به درد بـــــي دوا يـــــارم تو كردي

 

دلــــــم  آزاد بود از بنــد و زنجيـــــر          به دلتنـــگي گــــــرفتارم  تو كردي

 

مثــــــال كافــران در روز محشـــــر          اسيـــــرم كــرده  در نارم تو كردي

 

هميشــــه رام چشمـــت بودم امـا          چنان دد وحشـي و هارم  تو كردي

صدا

به گوشم ميرسـد هـــــر دم صدايـــت            صــــداي دلنشيــن خنـــــده هايت

 

چنـــان مرغي كه دور از آشيـان است            دلـــــم هر دم زنـد پر در هــــوايت

 

غــريبانه پـي دلــــــــــــــــــدار گــردد            به هـــر سو بنگـرد خاليست جايت

 

همينــك ايـــــــــن مــن و تــك آرزوئي            دوبــــــاره در كـف آرم دستهــايت

 

تــو را دارم چه غــم دارم در عالـــــــم            الهـــي جان صـد چون من فــدايت

خدایا

خواهم ز خدا تا كه در آغـوش تــو باشم 

 نوشم ز لبت باده و مدهوش تـــــو باشم

 

خواهم ز خدا  تا كه شبي جان طلبي تو        

 پيش از همه عشاق كفن پوش تو باشـم

يــاد رويت روشني بخش شب تار من است        روي زيبــــايت دواي چشم بيمار من است

 

سود بردم از خـريد عشــق عالم ســـوز تو          زان چنين پر رونق و پر شوربازار من است

باز امشب اين دل مـــن بيقراري مــــي كند       بـا مــرور خاطــــــراتش آه و زاري مي كند

 

باز امشب فـــكر مــن در لابــــلاي يـــــادها       روي او ترسيــــم بهــر يــــــــادگاري ميكند

 

بازامشب اشك غم برگونه هايم همچوسيل       شادماني را زروي مــن فــــراري مي كند

 

باز امشب در دل يـــلداي طولاني وســـــرد       دل هواي روز و شبهــــاي بهــاري مي كند

 

باز امشب آنچنــان دل بيقــرار افتـــــاده كه        بـي مهابــا فـكر كـــــــاري انتحاري مي كند

 

باز امشب يـــاد او در لحظـه هــاي بي صدا        تاسحر درسينه ام شـب زنده داري مي كند

 

امشبم پرسيد دل ترك ســر وجان مي كند؟       بي تــأمل گفتمش اي دوسـت آري مي كند

میلاد با سعادت حضرت محمد مصطفی(ص) آخرین پیامبر خدا بر تمام مسلمین جهان مبارک باد.

سازنده ترين كلمه صبر است... براي داشتنش دعا كن. روشن ترين كلمه اميد است... به آن اميدوار باش. ضعيف ترين كلمه حسرت است ... آن را نخور. تواناترين كلمه دانش است .... آن را فراگير محكم ترين كلمه پشتکار است ... آن را داشته باش. سمي ترين كلمه شانس است ... به اميد ان نباش. لطيف ترين كلمه لبخند است ... آن را حفظ كن. ضروري ترين كلمه تفاهم است ... آن را ايجاد كن. سالم‌ترين كلمه سلامتي است ... به آن اهميت بده. اصلي ترين كلمه اعتماد است .... به آن اعتماد كن

بگو

سلام می خوام دوستم بشی زودتر جواب بده

هر کس

هر كس به طريقي دل ما مي شكند

بيگانه جدا دوست جدا مي شكند

بيگانه اگر مي شكند حرفي نيست

از دوست بپرسيد چرا مي شكند؟

از دوست بپرسيد كه آخر جانم

داني كه دلم بي تو چرا مي شكند؟

با دوست بگوئيد كه هر شب سازد

هر روز بيا دش همه را مي شكند

گر گوشه ي چشمي به گدايش سازد

اين قامت رعنا به تمنا شكند

شلاق زنان به تاب گيسويش دل

اندر طلب باد صبا مي شكند

اين لعل لبش گر به لبم باز آيد

شكر به كجا؟ خمر طلا مي شكند

گر آينه اي عكس رخ يار دهد

اين عشق بدان آينه را مي شكند

عاقل

عاقل آنچه را که نمی داند نمی گوید ولی آنچه را می گوید می داند

خیلی سخته که وقتی دل سنگی بهت بگه دلت مثل آهن می مونه
خیلی سخته که وقتی همیشه با پاکی به کسی فکر می کنی بهت شک کنه
خیلی سخته وقتی بهت بگن بی عاطفه ای در حالی که قلبت سرشار از احساسه
خیلی سخته خیلی به خدا سخته
خیلی سخته وقتی کسی حرفاتو باور نکنه کسی حاظر نباشه به خاطر تو کوتاه بیاد اگه هم تو کوتاه بیای بهت بگه تو داری تحملم می کنی...

من...........

بکوش تا زیبایی در نگاه تو باشد نه در آنچه که مینگری

آينده متعلق به کساني است که زيبايي روياهاي خويش را باور دارند

من به خورشید اعتقاد دارم, حتی اگر ندرخشد
من به عشق اعتقاد دارم, حتی اگر تنها باشم
من به خدا معتقدم, حتی اگر ساکت باشد

دل احمق در دهانش است و دهن دانا در دلش

دو چیز است که یک مرد واقعی دوست دارد خطر و بازی-او زن را دوست دارد چونکه خطر ناکترین بازیچه است

نقادان راهزنان گردن زنی هستند که در راه شهرت دیده می شوند

سلطنت کردن در جهنم بهتر از خدمت در بهشت است

خوشبختي يگانه چيزي است که مي توان بي آنکه خود داشت به ديگران هديه کرد

بدتر از بد هم وجود دارد و آن انتظار بد است

دوست دارم يعني...........

دوستت دارم یعنی

 ( د )  : داشتن تو ؛ حتی برای لحظه ای به تمام عمر بی کسيم می ارزه .

 ( و )  : وابسته تپش های قلب عاشقت ام .

( س ) : سرسپرده برق نگاتم  اون لحظه ايی که منو توی آغوشت گرمت ميگيری .

( ت ) : تک ستاره شبهای بی فانوسمی .

( ت ) : تپش های قلبم به عشقت گره خورده .

 ( د)  : دوری از تو رو باور ندارم حتی واسه يه ساعت حتی توی رويا .

 ( ا ) : آروم دل بيقرار و عاشقم توی دريای عشقت موج ميزنه .

( ر ) : راز مرگ دلتنگيام روزيه که دستای گرمت دستای سرد و خستمو بگيره .

( م )  : ...... تا ابد توی آتيش عشقت ميسوزم .

تمام مي شود

نيامدنت

                 نيمه رفته انتظار

رفتنت

                    نيمه نيامده ديدار

نيامده كه مي روي

                        نيمه نيمه تمامي ام

                                          تمام مي شود

چتر

از زير بارش يك ريز تو

                     كه از ابر خاطره ها مي باري

                      فقط مي توان به يك چتر پناه برد

                                               يك چتر كه تويي

گريه

از شنيدن واژه ها گريه ات مي گيرد؟

                                                 نه؟

              اما گريه خود واژه ايست با گونه هاي خشك

بچه که بودم

بچه که بودم فقط بلد بودم تا ده بشمرم
نهایت هر چیزی همین ده تا بود... از بابا که بستنی میخواستم ده تا میخواستم ، مامانم رو ده تا دوست داشتم ؛ خلاصه ته دنیا همین ده تا بود و این ده تا خیلی قشنگ بود.
ولی حالا نمیدونم ته دنیا چقدره ، نهایت دوست داشتن چندتاست ؟ انگار حریص تر شدم ، دیگه ده تا بستنی هم کفافمو نمیده.
اما حالا میخوام بگم دوست دارم...  میدونی چقدر ؟؟
به اندازه همون ده تای بچگی...

عشق چیست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

شاگردي از استادش پرسيد:" عشق چست؟ "
استاد در جواب گفت: " به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش که نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني ! "
شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت. استاد پرسيد: "چه آوردي؟ "
و شاگرد با حسرت جواب داد: " هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه هاي پر پشت تر ميديدم و به اميد پيدا کردن پرپشت ترين، تا انتهاي گندم زار رفتم ."
استاد گفت: " عشق يعني همين ! "
شاگرد پرسيد: " پس ازدواج چيست؟ "
استاد گفت : " به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور. اما به ياد داشته باش که باز هم نمي تواني به عقب برگردي ! "
شاگرد رفت و پس از مدت کوتاهي با درختي برگشت . استاد از شاگرد پرسيد چه شد ؟
شاگرد در جواب گفت: " به جنگل رفتم و اولين درخت بلندي را که ديدم، انتخاب کردم. ترسيدم که اگر جلو بروم، باز هم دست خالي برگردم."
استاد باز گفت: " يعني همين !! "

ساده به تو دل بستم..

ساده با تو ماندم..

ساده از تو گذشتم..

و به همين سادگی تو شدی بزرگترين اشتباهِ من....!!

دیگران

و چه راحت خرد می کنند غرورت را..

و چه بی وجدانند که می شکنند دلت را..

و چه کورند که نديد می گيرند وجودت را..

و گويا خوشحال می شوند،وقتی می بينند اشک در چشمانت حلقه زده..

و انگار سر گرميِ ديگری ندارند جز اين که بغضی را در گلويِت جا کنند..

و چه محترمانه به تو می گويند:«اضافی....!!»

و چه قشنگ برای تو و شخصيتت دهن کجی می کنند...

و چه تفريحی می کنند وقتی تو و احساساتت را به مسخره می گيرند..

و چه بی عاطفه شدند مردم اين روزها..

و چه نازک دل شدم من اين روزها...

و چه روزهايِ زشتی را  گذراندم و می گذرانم و خواهم گذراند من با اين 

نامردمان........با اين نامردمان...

عشق

آن ها چه احمقانه عاشق می شوند..

و چه ابلهانه عاشق ميمانند..

و چه بچگانه عاشقِ دل شکسته می شوند.........................!!

و چه مسخره است وقتی می گويند:«..و اين است خاصيتِ عشق....!!..»

و آن گاه ست که در پس اين اوصاف،من به اين باور می رسم که واژه ای به نام عشق

برايِ من تعريف نشده است.....