معانی عشق....

 

عشق یعنی مستی و دیوانگی         

عشق یعنی با جهان بیگانگی              

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر                  

عشق یعنی سجده با چشمان تر                         

 عشق یعنی در جهان رسوا شدن                            

 عشق یعنی اشک حسرت ریختن                                    

 عشق یعنی لحظه های التهاب                                    

عشق یعنی لحظه های ناب ناب                                            

 عشق یعنی قطره و دریا شدن                                             

عشق یعنی دیده بر در دوختن                                                    

عشق یعنی در فراقش سوختن

عشق خجالت نداره. اونایی موفق ترند که شجاع ترند. اونایی که شجاع ترند عاشق ترند.

عشق چيزي جز ظهور مهر نيست .....

                    عشق يعني مهر بي چون و چرا ؛

                         عشق يعني كوشش بي ادعا .....

                             عشق يعني مهر بي اما اگر ؛

                                 عشق يعني رفتن با پاي سر .....

                                   عشق يعني دل تپيدن بهر دوست ؛

                                     عشق يعني جان من قربان اوست .....

                                        عشق يعني خواندن از چشمان او ؛

                                          حرفهاي دل بدون گفتگو .....

                                       عشق يعني عاشق بي زحمتي ؛

                                        عشق يعني بوسه بي شهوتي .....

                                          عشق ، يار مهربان زندگي ؛

                                       بادبان و نردبان زندگي .....

                                   عشق يعني دشت گلكاري شده ؛

                                 در كويري چشمه اي جاري شده .....

                            يك شقايق در ميان دشت خار ؛

                       باور امكان با يك گل بهار .....

                     در خزاني برگريز و زرد و سخت ؛

                   عشق تاب آخرين برگ درخت .....

                    عشق يعني روح را آراستن ؛

                    بي شمار افتادن و برخاستن

                       عشق يعني زشتي زيبا شده ؛

                             عشق يعني مهرباني در عمل ؛

                                  عشق يعني گل به جاي خار باش ؛

                                    پل به جاي اينهمه ديوار باش .....

                                  عشق يعني يك نگاه آشنا ؛

                                  ديدن افتادگان زير پا .....

                              عشق يعني تنگ بي ماهي شده ؛

                          عشق يعني ماهي راهي شده .....

                      عشق يعني آهويي آرام و رام ؛

                   عشق صيادي بدون تير و دام .....

                 عشق يعني برگ روي ساقه ها ؛

                عشق يعني گل به روي شاخه ها .....

                 عشق يعني از بديها اجتناب ؛

                    بردن پروانه از لاي كتاب

ارزش لبخند

 

 

هزينه اي ندارد ؛ ولي بسيار چيزهاي گرانبها مي آفريند.

به سرعت برق مي آيد ، اما خاطره اش تا ابد پايدار مي ماند.

کساني را که دريافتش مي کنند غني مي سازد ، ولي کساني را که آن را مي بخشند فقير نمي کند.

هيچ کس آنقدرها غني نيست که بتواند بي آن سرکند و هيچ کس آن قدرها فقير نيست که نتواند از منافع آن بهره مند گردد.

در خانه شادماني و خوشي مي آفريند ، در تجارت خير و برکت مي آورد و نشانه دوستي و محبت است .

آن را نمي شود خريد ، گدايي کرد ، قرض گرفت و يا دزديد ؛ زيرا کالايي زميني نيست و تا وقتي بخشيده نشود ، به دست نمي آيد .

آرامش پس از خستگي ، روز روشن پس از شب نااميدي ، خورشيد شادماني پس از ابرهاي اندوه، و بهترين پادزهر براي حل مسائل زندگي است .

و اگر در لحظه اي از روز خود با فردي برخورد کرديد که آنقدر خسته بود که نتوانست به شما لبخند بزند ، آيا شما يکي از لبخندهاي زندگي بخشتان را به او هديه مي کنيد ؟... چون هيچکس به اندازه آدمهايي که ديگر لبخندي ندارند تا نثار کسي کنند نيازمند لبخند نيست .

پس سخاوت را آذين بخش رفتار خود کنيد تا اين هديه آسماني نثار همگان شود.

همیشه بیاموز به چیزی که

                                   دل ندارد

                          نباید دل بست

همیشه در زندگی سه راه را دنبال کنید:

 

                   ۱ ) دوست داشتن را برای یک تجربه

                   ۲ ) عاشق شدن را برای یک هدف

                   ۳ ) فراموش کردن را برای قبول واقعیت

فانوس

اگر چشمان من دریاست

                        تو فانوس شب آن باش

                                                   حسین محمدی

 

شب را دوست دارم !

   چون دیگر رهگذری از کوچه پس کو چه های شهرم نمی گذرد تا سر گردانی

   تا سر گردانی مرا ببیند .چون انتها را  نمی بینم

.تا برای رسیدن به آن اشتیا قی

 نداشته باشم

شب را دوست دارم

    چون دیگر هیچ عابری از دور اشک های یخ زده ام را در گوشه ی چشمان

 بی فروغم نمی بیند

شب را دوست دارم  :  چرا که اولین بار تو را در شب یافتم

از شب می ترسم    :  تو را در شب از دست دادم.

از شب متنفرم  ، به اندازه ی تمام  عشق های  دروغین

با آفتاب قهرم ، چرا شبها به دیدارم نمی آید؟

نمی آید تا با دست هنر مندش سا یه ی تو را بر دیوار خیالم نقش زند و مرا به

بودنت دلخوش سازد

شاید آفتاب با من قهر است؟؟

آ ن روز که تو در کنارم بودی ، هرگز به آ فتاب سلام نکردم ، هرگز به روی  

شب لبخند نزدم. و برایش دستی تکان ندادم.

این مجازات تمام لحظه هاییست که همه ی دنیا را در تو میدیدم

و تو را در تمام دنیا

قلوه سنگ های زندگی

 

قلوه سنگهای زندگی

 

در آخرین روز ترم پایانی دانشگاه ، استاد به زحمت جعبه سنگینی را داخل کلاس درس آورد . وقتی که کلاس رسمیت پیدا کرد  استاد یک لیوان بزرگ شیشه ای از جعبه بیرون آورد و روی میز گذاشت . سپس ...

چند قلوه سنگ از درون جعبه برداشت و آنها را داخل لیوان انداخت . آنگاه از دانشجویان که با تعجب به او نگاه می کردند ، پرسید : آیا لیوان پر شده است؟ همه گفتند بله پر شده است .استاد مقداری سنگ ریزه را از جعبه برداشت و آن ها را روی قلوه سنگ های داخل لیوان ریخت . بعد لیوان را کمی تکان داد تا ریگ ها به درون فضا های خالی بین قلوه سنگ ها بلغزند . سپس از دانشجویان پرسید : آیا لیوان پر  شده است ؟  همگی پاسخ دادند : بله پر شده است .

 

استاد دوباره دست به جعبه برد و چند مشتی شن را برداشت و داخل لیوان ریخت . ذرات شن به راحتی فضاهای کوچک بین قلوه سنگ ها و ریگ ها را پر کردند . استاد یک بار دیگر از دانشجویان پرسید : آیا لیوان پر شده است ؟ دانشجویان همصدا جواب دادند : بله پر شده است .استاد از داخل جعبه یک بطری آب برداشت و آن را درون لیوان خالی کرد . آب تمام فضاهای کوچک بین ذرات شن را هم پر کرد . این بار قبل از این که استاد سوالی بکند دانشجویان با خنده فریاد زدند: بله پر شده..

 

بعد از آن که خنده ها تمام شد استاد گفت : این لیوان مانند شیشه عمر شماست و آن قلوه سنگ ها هم چیزهای مهم زندگی شما مثل سلامتی ، خانواده ، فرزندان و دوستانتان هستند . چیزهایی که اگر هر چیز دیگری را از دست دادید و فقط اینها برایتان باقی ماندند هنوز هم زندگی شما پر است .

 

استاد نگاهی به دانشجویان انداخت و ادامه داد : ریگ ها هم چیزهای دیگری هستند که در زندگی مهمند . مثل شغل ، ثروت  ، خانه و ذرات شن هم چیزهای کوچک و بی اهمیت زندگی هستند . اگر شما ابتدا ذرات شن را داخل لیوان بریزید ، دیگر جایی برای سنگها و ریگها باقی نمی ماند . این وضعیت در مورد زندگی شما هم صدق می کند .در زندگی حواستان را به چیزهایی معطوف کنید که واقعا اهمیت دارند .

 

همسرتان را برای شام به رستوران ببرید . با فرزندانتان بازی کنید . و به دوستان خود سر بزنید . برای نظافت خانه یا تعمیر خرابی های کوچک همیشه وقت هست . ابتدا به قلوه سنگ های زندگیتان برسید . بقیه چیزها حکم ذرات شن را دارند.

 

برگرفته از کتاب : عشق بدون قید و شرط.

برگرفته از سايت ترانه ها

 

 

بيكن : براي خوشبخت زيستن بايد موقعيت هاي مناسب

 ايجاد كنيم نه اينكه در انتظار آن باشيم .

بودا : هيچ كس جز خود ما مسئول بدبختي و

خوشبختي هاي ما نيست .

ابراهام لينكلن : هر كاري را كه تصميم به انجام آن

گرفتيد , نصف آن را انجام داده ايد .

ناپلئون : خونسردي بزرگ ترين صفت يك فرمانده است .

حضرت محمد (ص) : حربه ضعيفان شكايت است .

ولتر : كسي كه از مرگ ميترسد از زندگي هم ميترسد .

حضرت علي (ع) : بلند پايه ترين مردم در خرد و

 انديشه كسي است كه خود را از مشورت بي نياز

نداند .

ون گوك : كسي كه رحم و محبت مي آفريند , زندگي

خلق ميكند .

كنفسيوس : به جاي اين كه به تاريكي لعنت

بفرستيد , يك شمع روشن كنيد .

ناپلئون : بهترين شكل حكم راني , سلطنت بر قلوب

است .

گاندي : شايد ثمره كلام دلنشين را كه امروز بر زبان مي

آوريد فردا بچشيد .

حضرت علي (ع) : آن كه تواناتر است آسان تر مي

بخشد .

ابراهام لينكلن : تنها شجاعت گام نهادن در راه باعث

مي شود تا راه خود را بنمايد .

حضرت محمد (ص) : داناترين مردم كسي است كه از

مردم نادان فرار كند .

سعدي : دل دوستان آزردن , مراد دشمنان برآوردن

است .

حضرت محمد (ص) : پدرت را مراعات كن تا پسرت تو را

مراعات كند .

ويلبر رايت : آينده را قضا و قدر مي سازد و اميد و تلاش

تو آن را مي گذراند .

حسين رحمت نژاد : اگر افكار خود را پريشان رها

كنيم , به دنبال زشتي ها و پليدي ها مي رود .

مثل چيني : هر سفر هزار فرسنگي با يك گام شروع

مي شود

مثل بلژيكي : دشوارترين قدم , همان قدم اول است .

ناپلئون : شجاعت حقيقي در غلبه بر سختي هاي

زندگي است .

افلاطون : ناتوان ترين مردم آن كسي است كه نتواند

راز خود را نگه دارد .

بيكن : براي خوشبخت زيستن بايد موقعيت هاي

مناسب ايجاد كنيم نه اينكه در انتظار آن باشيم .

آندره ژيد : بكوش عظمت در نگاه تو باشد نه آن چه

بدان مي نگري .

لابروير : براي كسي كه آهسته و پيوسته راه مي رود

هيچ راهي دور نيست .

ديل كارنگي : عظمت مردان بزرگ از طرز رفتارشان با

مردمان كوچك آشكار مي شود .

آبراهام لينكلن : درجه سعادت اشخاص به ميل خود

آنها بستگي دارد .

منتسكيو : انسان مانند رودخانه است , هر چه عميق

تر باشد آرام تر و متواضع تر است .

بزرگمهر : تقدير , ارباب مردمان ترسوست

وبرده ي مردمان شجاع

ناپلئون : نا اميدي نخستين گامي است كه شخص به

سوي گور برمي دارد

مثل آفريقايي : حقيقت تلخ بهتر از دروغ شيرين

است .

شكسپير : غرور , روشن ترين نشانه بلاهت است .

مثل چيني : مردي كه كوه را از ميان برداشت , مردي

بود كه شروع به برداشتن سنگريزه ها كرد .

برناردشاو : مردي كه در نبرد زندگي مي خندد قابل

ستايش است .

كارلايل : هر كار بزرگ در آغاز محال به نظر ميرسد .

ناپلئون : مقصرترين مردم كساني هستند كه روح

مايوس دارند

گوته : كسي كه داراي عزم راسخ باشد جهان را مطابق

ميل خود عوض مي كند .

ناپلئون : بين پيروزي و شكست يك قدم بيشتر فاصله

نيست.

برگرفته از سايت ترانه ها

 

رازهای عشق

 

گفتار های دونالد والترز خیلی کوتاه است گاهی به یک خط هم نميرسد.

اما اگر هر يک از آنها را برای چند بار در روز بخوانيد اثر عميقي در روح شما خواهد داشت.

هر گفتار براي يک روز است .يکي از روزهاي زندگي شما که با تکرار این جملات و ورود مفهمومشان به ضمير ناخود آگاه شما خيلی زيبا تر خواهد شد .

در هر حالي که هستيد به خصوص پيش از خواب يکی از گفتار ها را تکرار کنيد .ابتدا با صداي بلند و کم کم به شکل زمزمه .

آري به همين سادگي...

 

1. راز  عشق در تواضع است .

این صفت به هیچ وجه نشانه تظاهر نیست.

بلکه نشان دهنده احساس و تفکری قوی است.

میان دو نفری که یکدیگر را دوست دارند،

تواضع مانند جویبار آرامی است که چشمه محبت

آنها را تازه و با طراوت نگه میدارد.

 

2. راز عشق در احترام متقابل است.

احساسات متغیر اند، اما احترام دو طرف ثابت می ماند .

اگر عقاید شریک زندگی ات با عقاید تو متفاوت است ،

 با احترام به نظریاتش گوش کن .

احترام باعث می شود که او بتواند خودش باشد .

 

3. راز عشق در این است که

 به یکدیگر سخت نگیرید .

عشقی که آزادانه هدیه نشود اسارت است .

 

4. راز عشق در این است که

 هر روز کاری کنی که شریک زندگی ات را

خوشحال کند ،

کاری مثل دادن هدیه ای کوچک ،تحسین ،

 لبخندی از روی محبت .

نگذار که جویبار محبت از کمی باران ، بخشکد.

  

5. راز عشق در این است که

 رابطه تان را مانند یک باغ ، با محبت تزئین کنید .

بذر علاقه ها و عقیده های تازه را

 بکار که زیبایی بروید .

ضمنا فراموش نکن که باغ را باید هرس کرد ، مبادا

 غنچه های گل پوشیده از علف های هرز عادت شود .

برای اینکه عشق همواره با طراوت بماند فباید به آن

 مثل هنر خلاقانه نگاه کرد .

 

6. راز عشق در خوش مشربی است .

شوخی با دیگران را فراموش نکن ، در ضمن

 مراقب شوخی هایت هم باش .

شوخی نا پسند نکن . شوخی باید از روی حسن

 نیت باشد ،نه نیشدار .

 

7. راز عشق در این است که

 حقیقت اصلی عشق ، یعنی تفکر را از یاد نبری .

آیا یک رابطه دراز مدت ، مهم تر از اختلافات

کوچک و زود گذر نیست ؟

 

8. راز عشق در این است که

 مانع بروز هیجانات منفی در وجودت شوی ،

 و صبر کنی تا خون سردی را دوباره به دست آوری .

با این که احساس جلوه الهام است ، اما شخص

عصبانی نمی تواند چیز ها را با وضوح درک کند .

قلبت را آرام کن .

تنها به این وسیله است که می توانی چیز ها

 را آنگونه که هستند ، در یابی .

 

9. راز عشق در این است که

 طرف مقابلت را تحسین کنی .

هر گز با فرض این که خودش این چیز ها را

 می داند ،از تحسین غافل نشو .

مشکلی پیش نخواهد آمد اگر بار ها با خلوص نیت

 بگویی : دوستت دارم .

گر چه احساسات بشری به قدمت نسل بشر

 است ، اما کلمات همواره تازه و جوان خواهند ماند .

 

10. راز عشق در این است که

 در سکوت دست یکدیگر را بگیرید .

کم کم یاد می گیرید که بدون کلام رابطه برقرار کنید .

 

11. راز عشق در توجه کردن به لحن صدا است

برای تقویت گیرایی صدا ، باید آنرا از قلب برآورید ،

 سپس رهایش کنید تا بلند بشود وبه سمت پیشانی برود

 تار های صوتی را آرام و رها نگه دار .

اگر احساسات قلبی ات را به وسیله صدا بیان کنی ، آن

 صدا باعث ایجاد شادی در دیگری خواهد شد .

 

12. راز عشق در این است که بیشتر با نگاه حرف بزنی ،

 زیرا چشم ها پنجره های روح هستند .

اگر هنگام صحبت کردن از نگاه استفاده کنی ،

مثل آن است که

 پنجره ها را با پرده های زیبایی بیارایی

و به خانه گرما و جذابیت ببخشی.

 

13. راز عشق دراین است که

 از یکدیگر انتظارات  بیجا نداشته باشید ،

زیرانقص همواره جزء لا ینفک انسان است

ذهنت را بر ارزشهایی متمرکز کن

که شما را به یکدیگر نزدیک تر میکند

 نه بر مسائلی که بین شما فاصله می اندازد .

 

14. راز عشق در این است که

 حس تملک را از خود دور کنی .

در حقیقت هیچ کس نمی تواند مال کسی شود .

شریک زندگی ات را با طناب نیاز مبند .

گیاه هنگامی رشد میکند که آزادانه از هوا و نور  آفتاب

 استفاده کند.

 

15. راز عشق در این است که

 شریک زدگی ات را در چار چوبی که خودت می پسندی

 حبس نکنی .عیبجویی باعث تباهی می شود .

همه چیز را همان طور که هست بپذیر ،

تا هر دو شاد باشید .قانون طلایی این است :

 نقاط قوت را تقویت کن ،

و ضعف ها را نه تقویت کن نه تقبیح .

هرگز سعی نکن با سوزاندن ،

جلوی خونریزی زخم را بگیری .

 

16. راز عشق در این است که

 هنگام سوء تفاهم ، فقط به این فکر نکنی که

طرف مقابل چگونه ناراحتت کرده است .

در عوض به راه حلی فکر کنی که در آینده

از بروز چنین سوء تفاهم هایی جلو گیری کنی .

 

17. راز عشق در این است که

 وقتی پیشنهادی به ذهنت می رسد ، به نیاز خودت

برای بیان آن فکر نکنی ،

بلکه به علاقه دیگری به شنیدن آن فکر کنی .

 

18. راز عشق در آرامش است ، زیرا

 آرامش باعث تکامل عشق می شود .

عشق ، هوای نفس و احساست شدید نیست .

عشق انسان ها نسبت به یکدیگر بازتابی از عشق ازلی

 است خداوندگار آرامش کامل است

 

19. راز عشق در این است که

 در وجود یکدیگر عاشق خدا باشید ،

تا همواره علی رغم همه اشتباهات ،

تشنه رسیدن به کمال باشید ،

 چرا که بشر همواره علی رغم موانع فراوان ،

سعی میکند به سمت آرمان های جاودانه حرکت کند .

 

20. راز عشق در این است که

 محبت تان را بسط دهید تا تبدیل به عشق واقعی

میان دو انسان شود

سپس آن عشق را که دست پرورده پروردگار است

بسط دهید تا بشریت و کل مخلوقات را در بر گیرد .

 

21. راز عشق در این است که

 به دیگری لذت ببخشی ، و لی عشق را برای لذت

 نخواهی .زیرا عشق حقیقی هوا و هوس نیست .

هر چه نفس قوی تر باشد ، تقاضاهایش بیشتر می شود

 و هر چه تقاضا های نفس قوی تر باشد ،

خودپرستی را در تو بیشتر و بیشتر تقویت میکند .

عشق چهره واقعی خود را در ملایمت و مهربانی آشکار

 میکند ،نه در لذت جویی .

 

22. راز عشق در مراعات حال دیگری است .

هر قدر که  ملاحظه حال دیگران را می کنی ،

کسی را که دوست داری بیشتر ملاحظه کن .

  

23. راز عشق در این است که

 جاذبه های خود را با دیگری قسمت کنی .

جاذبه نیرویی لطیف و نافذ است که

 از دیگری دریافت می کنی .

این نیرو تنها با بخشش رشد میکند .

 

24. راز عشق در ایجاد تنوع در زندگی است .

نگذار که روزمرگی ها

مثل سیم های کوک نشده ساز ،

نغمه زندگی عاشقانه تان را

به نوایی غم انگیز تبدیل کند .

 

25. راز عشق در این است که

 در هر فر صتی در کنار هم آرام بگیرید ،با هم تنها

 باشید ، و افکارتان را با یکدیگر در میان بگذارید .

لازم نیست برای سرگرم شدن حتما

از محرکات خارجی استفاده کنید .

قرار بگذارید که بیشتر با هم تنها باشید

 تا بتوانید خودتان باشید .

 

26. راز عشق در این است

که با زمانه کنار بیایید .

مایع عشقتان را طوری نگه دارید

 که بتوانید گودالهایی

 را که زندگی پیش پایتان میگذارد ،پر کنی.

 

27. راز عشق در این است که

 به محبوبتان قدرت و آرامش بدهید

و از او قدرت و آرامش دریافت کنید ، اما نه با اصرار .

 

28. راز عشق در استواری است .

در فصول مختلف زندگی ،

 عشقتان را مانند کوه بلندی استوار ،

مانند خاک حاصلخیزی پر ثمر

و مانند آفتاب چنان در مرکزیت نگه دارید ،

که همه ستارگان گسترده زمان و فضا به دو

ر آن گردش کنند.

برگرفته از سايت ترانه ها

 

بيكن : براي خوشبخت زيستن بايد موقعيت هاي مناسب

 ايجاد كنيم نه اينكه در انتظار آن باشيم .

بودا : هيچ كس جز خود ما مسئول بدبختي و

خوشبختي هاي ما نيست .

ابراهام لينكلن : هر كاري را كه تصميم به انجام آن

گرفتيد , نصف آن را انجام داده ايد .

ناپلئون : خونسردي بزرگ ترين صفت يك فرمانده است .

حضرت محمد (ص) : حربه ضعيفان شكايت است .

ولتر : كسي كه از مرگ ميترسد از زندگي هم ميترسد .

حضرت علي (ع) : بلند پايه ترين مردم در خرد و

 انديشه كسي است كه خود را از مشورت بي نياز

نداند .

ون گوك : كسي كه رحم و محبت مي آفريند , زندگي

خلق ميكند .

كنفسيوس : به جاي اين كه به تاريكي لعنت

بفرستيد , يك شمع روشن كنيد .

ناپلئون : بهترين شكل حكم راني , سلطنت بر قلوب

است .

گاندي : شايد ثمره كلام دلنشين را كه امروز بر زبان مي

آوريد فردا بچشيد .

حضرت علي (ع) : آن كه تواناتر است آسان تر مي

بخشد .

ابراهام لينكلن : تنها شجاعت گام نهادن در راه باعث

مي شود تا راه خود را بنمايد .

حضرت محمد (ص) : داناترين مردم كسي است كه از

مردم نادان فرار كند .

سعدي : دل دوستان آزردن , مراد دشمنان برآوردن

است .

حضرت محمد (ص) : پدرت را مراعات كن تا پسرت تو را

مراعات كند .

ويلبر رايت : آينده را قضا و قدر مي سازد و اميد و تلاش

تو آن را مي گذراند .

حسين رحمت نژاد : اگر افكار خود را پريشان رها

كنيم , به دنبال زشتي ها و پليدي ها مي رود .

مثل چيني : هر سفر هزار فرسنگي با يك گام شروع

مي شود

مثل بلژيكي : دشوارترين قدم , همان قدم اول است .

ناپلئون : شجاعت حقيقي در غلبه بر سختي هاي

زندگي است .

افلاطون : ناتوان ترين مردم آن كسي است كه نتواند

راز خود را نگه دارد .

بيكن : براي خوشبخت زيستن بايد موقعيت هاي

مناسب ايجاد كنيم نه اينكه در انتظار آن باشيم .

آندره ژيد : بكوش عظمت در نگاه تو باشد نه آن چه

بدان مي نگري .

لابروير : براي كسي كه آهسته و پيوسته راه مي رود

هيچ راهي دور نيست .

ديل كارنگي : عظمت مردان بزرگ از طرز رفتارشان با

مردمان كوچك آشكار مي شود .

آبراهام لينكلن : درجه سعادت اشخاص به ميل خود

آنها بستگي دارد .

منتسكيو : انسان مانند رودخانه است , هر چه عميق

تر باشد آرام تر و متواضع تر است .

بزرگمهر : تقدير , ارباب مردمان ترسوست

وبرده ي مردمان شجاع

ناپلئون : نا اميدي نخستين گامي است كه شخص به

سوي گور برمي دارد

مثل آفريقايي : حقيقت تلخ بهتر از دروغ شيرين

است .

شكسپير : غرور , روشن ترين نشانه بلاهت است .

مثل چيني : مردي كه كوه را از ميان برداشت , مردي

بود كه شروع به برداشتن سنگريزه ها كرد .

برناردشاو : مردي كه در نبرد زندگي مي خندد قابل

ستايش است .

كارلايل : هر كار بزرگ در آغاز محال به نظر ميرسد .

ناپلئون : مقصرترين مردم كساني هستند كه روح

مايوس دارند

گوته : كسي كه داراي عزم راسخ باشد جهان را مطابق

ميل خود عوض مي كند .

ناپلئون : بين پيروزي و شكست يك قدم بيشتر فاصله

نيست.

برگرفته از سايت ترانه ها

در کلاس روزگار

 

     درس های گونه گونه است

 

        درس درست یافتن به آب و نان

                           درس مهر

                                درس قهر

                                  درس آشنا شدن

                  درس با سرشک غم زهم جدا شدن

درمیان این معلمان و درس ها

درکنارنمره های صفرو نمره های بیست

یک معلم بزرگ نیز

         در تمام لحظه ها

                در تمام عمر

             در کلاس هست و در کلاس نیست

نام اوست "مرگ"

         انچه او درس می دهد

                        "زندگی" است

ای تمام نام های هرکجا

 

زیر سایبان دستهای خویش

 

جای کوچکی به این غریب بی پناه می دهید؟

 

این دل نجیب دیر باور عجیب را

 

در میان خویش راه می دهید؟

 

به نامش

 

خدای من نمی خوام بشینم و وصف خوبی هاتو کنم تو اونقدر بزرگی که نمی شه نوشت. ازت می خوام همه خوب باشن و به قول یه نفر فقط این باشه که به یاد تو باشن. می دونی اگه همه آدما یاد تو بمونن دیگه بدی کجا بود. خدایا شکرت به خاطر این دست و دل عاشق. خدایا من از کجای دنیا می تونستم اینقدر خوشبخت باشم؟ خدایا ستاره هات خیلی قشنگن. نمی خوام چشمشون بزنم همیشه مراقبشون باش. مثه ستاره های همیشه روشن دل من. مامانم بابام خواهرام داداشم و همه دوستای گلم. خدایا به همه شون این فرصت رو بده می دونم که می دی. می دونم که تو دل هر کدوم یه راه چاره گذاشتی تا برسه . آره برسه به یه حقیقت اینکه دنیا نمی مونه و خوبی بهترین کاره. خدایا همه مریضا رو خوب کن. اگه نکردی خب حتما حکمتی هست . اگه منو عاشق کردی بازم حکمتی هس. خدایا  زمستونم خوبه؟؟؟؟ زود بیارش که دلم برف می خواد سرما میخواد. خدایا  اگه زیاد ازت خواستم منو ببخش . اگه هم هیچکدوم نشد خب نشه. من کیم که از تو چیزی بخوام . تو هر چیزی که می دی یه نعمته و من مطمئنم که خوبی  که می بخشی، که کمک می کنی. خدایا منو ببخش برای همه کارهای خطایی که ندانسته و دانسته انجام دادم. هر چی هر جا بوده تموم شده و من اینجا ازت میخوام منو ببخشی. هرگز هم ناامید نمی شم از مهربونی و سخاوتت.

اشک در چشمان من طوفان غم دارد ولی

خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من

اگه كسي ديونه ات بود عاشقش باش

اگه عاشقته دوسش داشته باش

اگه دوستت داشته باشه بهش علاقه نشون بده

اگه بهت علاقه نشون داد ، فقط بهش يه لبخند بزن

اينطوري وقتي هميشه ازش يه پله عقب تر باشي

اگه يه وقتي خسته شد و يه پله ازت عقب موند تازه ميشيد مثل

یه پنجره با یه قفس...

یه حنجره بی هم نفس...

سهم من از بودن تو...

یه خاطرست همین و بس...

- الهي! دانايي ده از راه نيفتم و بينايي ده كه در چاه نيفتم
- الهي! دستم گير كه دست آويز ندارم و عذرم بپذير كه پاي گريز ندارم
- الهي! نگاه دار تا پشيمان نشوم و به راه آر كه سرگردان نشوم
- الهي! تو بساز كه ديگران ندانند و تو نواز كه ديگران نتوانند
- الهي!  همه از تو ترسند و عبدالله از خود ؛ زيرا كه از تو همه نيكي آيد و از عبدالله همه بد
- الهي! بر عجز و بيچارگي خود گواهم و از لطف و عنايت تو آگاهم

- الهي! خواست ، خواست توست ، من چه خواهم ؟
- الهي! بيزارم از آن اطاعتي كه مرا به عجب آورد و بنده آن معصيتم كه مرا به عذر آورد
- الهي! چون توانستم ، ندانستم و چون دانستم ، نتوانستم !
- الهي! اگر چه شب فراق تاريك است ، دل خوش دارم كه صبح وصال نزديك است

براي هزارمين بار پرسيد : « من دلت را شكسته ام روزي؟ »          

  براي هزارمين بار به دروغ گفتم :«نه...هرگز»  تا نشكند دلش................؟

هر کس که عاشق تو شد

 آرزوی مرگ را

با خود به گور برد!!!

تا قیامت

         

من ميگم بهم نگاه كن                تو ميگي كه جون فدا كن 

 من ميگم چشمات قشنگه            تو ميگي دنيا دو رنگه

من ميگم دلم اسيره                   تو ميگي كه خيلي ديره 

 من ميگم چشمات و واكن            تو ميگي من و رها كن

من ميگم قلبم رو نشكن               تو ميگي من مي شكنم من ؟

من ميگم دلم رو بردي                 تو ميگي به من سپردي ؟

 من ميگم دلم شكسته است            تو ميگي خوب ميشه خسته است

من ميگم بمون هميشه                 تو ميگي ببين نمي شه

من ميگم تنهام مي ذاري               تو ميگي طاقت نداري

من ميگم تنهايي سخته                 تو ميگي اين دست بخته

من ميگم خدا به همرات                تو ميگي چه تلخه حرفات 
 
من ميگم  كه تا قيامت                  برو زيبا به سلامت

من ميگم خدا به همرات                تو ميگي چه تلخه حرفات

من ميگم كه تا قيامت                  برو زيبا به سلامت

هرگاه بنده اي مرا بخواند ، آن چنان به سخن او گوش مي سپرم

که گويي بنده اي جز او ندارمامّا شگفتا که بنده ام همه را چنان

 مي خواند که گويي همه خداي اويند جز من

حدس ميزنم شبي مرا جواب ميكني

          قصر كوچك دل مرا خراب مي كني

                سر قرارعاشقي هميشه دير كرده اي

                     ولي براي رفتنت عجب شتاب مي كني

 

قسم

تو مگه قسم نخوردی که دلمو تنها نذاری

روبروم نشستی اما از غریبه کم نداری

روبروی من نشستی توی چشم تو ستاره

از صدای تو شنیدم که دلت دوسم نداره

دل تو تو آسمونا من به دنبال دل تو

تو به دنبال ستاره من به یاد قسم تو

تو مگه قسم نخوردی که دلمو تنها نذاری

هرگز از روز جدایی سخنی به لب نیاری

حالا روبروم نشستی حرف تو فقط جداییست

تو قسم نخورده بودی که یه دنیا بی وفایی

تو قسم نخورده بودی روزی عشق تو میمیره

نور یک ستاره شب جای مهتاب ومیگیره

اگر

اگر باد بودم می وزيدم،

 

اگر ابر بودم می باريدم،

 

اگر مهر بودم می تابيدم،

 

اگر خدا بودم می آفريدم تا بدانی دوستت دارم ....

 

 

اگر ابر بودی به انتظار اشکت می نشستم،

 

اگر مهر بودی در پرتو ات خود را گرم می کردم،

 

اگر باد بودی چون برگ خزان خود را بدستت می سپردم،

 

اگر خدا بودی به تو ايمان می آوردم تا بدانی دوستت دارم،

 

اگر هيچ بودی از تو ابر سپيدی می ساختم،         

 

از تو خورشيد با شکوهی بوجود می آوردم،

 

                                                        تو را نسيم ملايمی می کردم

عزيزم منو...

عزیزم من روببخش اگه ترو دوست دارم خیلی زیاد..

عزیزم من روببخش اگه برات می میرم و زنده میشم..

عزیزم من روببخش اگه شبا فقط ترو خواب میبینم..

عزیزم من روببخش که فقط همیشه و همیشه به تو فکر میکنم..

عزیزم من روببخش اگه درد دوری تو منو داغون کرده..

عزیزم من روببخش اگه مثل بچه های لوس بهونت رو میگیرم..

عزیزم من روببخش اگه همیشه همه جا همه رو شکل تو میبینم..

عزیزم من روببخش اگه تو خیابون سرم رو بالا نمیگبرم که نکنه نگام به کسی بیفته..

عزیزم من روببخش اگه زیاد بهت میگم دوست دارم..

عزیزم من روببخش اگه تنها کسی هستی که دلم میخواد ...

عزیزم من روببخش اگه همیشه اولین کسی هستی که براش دعا میکنم..

عزیزم من روببخش اگه خیلی کمم ولی زیادی دوست دارم..

عزیزم من روببخش اگه واسه چشای تو خیلی کمم...

عزیزم من روببخش اگه نمیخوام ترو به ماه نشون بدم..

عزیزم من روببخش اگه میخوام ترو فقط واسه خودم..

عزیزم من روببخش اگه دلم برای شونه های مردونت بدجوری تنگ شده...

عزیزم من روببخش اگه خیلی برای دوریت گریه میکنم..

عزیزم من روببخش اگه چندجا رو عکسه نازنینت دایره شکلهایی بادکرده اومده بالا..

عزیزم من روببخش اگه دلم میخواد یه بار دیگه سرم رو بزارم رو سینت و با گریه هام

دق و دلی این چند وقترو در بیارم...

عزیزم من روببخش اگه نمیتونم کمکی به تنهاییت تو غربت کنم..

عزیزم من روببخش اگه میخوام همیشه و همیشه با تو باشم ..

عزیزم من روببخش اگه میخوام لحظه لحظه پیشت باشم..

عزیزم من روببخش اگه خیلی برای دوریت گریه میکنم..

عزیزم من روببخش اگه تا همیشه منتظرت میمونم..

عزیزم من روببخش اگه با دیوونگیام پیش تو شرمنده میشم..

عزیزم من روببخش اگه دوست دارم خیلی زیاد..

عزیزم من روببخش .....

 

عشق يعني

عشق یعنی حسرت شبهای گرم ...

عشق یعنی یاد یک رویای نرم ...

عشق یعنی یک بیابان خاطره ...

عشق یعنی ۴ دیوار بدون پنجره ...

عشق یعنی گفتنی با گوش کر ...

عشق یعنی دیدنی با چشم کور ...

عشق یعنی تا ابد بی سرنوشت ...

عشق یعنی آخر خط بهشت ...

عشق یعنی گم شدن در لحظه ها ...

عشق یعنی آبی بی انتها ...

عشق یعنی یک سوال بی جواب ...

عشق یعنی راه رفتن توی خواب ...

دلم برات تنگ شده جونم  

                   میخوام ببینمت نمیتونم

بین ما دیوارای سنگی

                    فاصله یک عمره میدونم

عشق چيزي است كه

    بيشتر از هر چيزي

         داشتنش را دوست داريم

               و بيشتر از هر چيزي

                   دادنش را دوست داريم

                         و هيچ كس در نمي يابد

                             عشق همان چيزي است

                                  كه همواره داده مي شود

                                       ولي پذيرفته نمي شود !

خوش به حال تو كه شاگرد اولي در دبستان بزرگ زندگي

درسهايت را به موقع خوانده اي درس ديني و حساب و بندگي

دفتر صد برگ تو را ديده ام زيبا و بي خط خوردگي

مثل من هرگز پشيمان نيستي دوري از افسردگي

روز سخت امتحانها مي رسد درسهاي من عقب افتاده اند

از همين الان معلمهاي من نمره تجديديم را داده اند

نه نبايد پاك نا اميد شد درسهاي من زيادي سخت نيست

درس ديني را اگر كامل كنم نمره درس حسابم هست بيست

خوش به حال تو كه شاگرد اولي در دبستان بزرگ زندگي

درسهايت را به موقع خوانده اي درس ديني و حساب و بندگي

دفتر صد برگ تو را ديده ام زيبا و بي خط خوردگي

مثل من هرگز پشيمان نيستي دوري از افسردگي

روز سخت امتحانها مي رسد درسهاي من عقب افتاده اند

از همين الان معلمهاي من نمره تجديديم را داده اند

نه نبايد پاك نا اميد شد درسهاي من زيادي سخت نيست

درس ديني را اگر كامل كنم نمره درس حسابم هست بيست

السلام علیک یا صاحب الزمان ادرکنی ادرکنی ادرکنی

مولای من...

اقای من....

محبوب دلم...

تویی تنها امید و پناهم در این سکوت وحشت بار زمانه پراشوب...

…تویی تنها بهانه ام برای نگاشتن

تویی تنها پرتو نور ایمان بر دلهای چرکین سیاه اندود...

سلام علی ال یاسین...  

مولای من ...

می دانم به این دیر خراب ابادی که مامن گاهمان شده است, عادت کرده ایم.

می دانم از بس لذت مناجات را نچشیده ایم به این محرمات زندگی مان به دید لذت می نگریم.

می دانم که میمون صفتان و سگ بازان بسیار شده اند.

می دانم که هر ناپسندی را, لباس دین به تن کرده ایم و خودمان را در فریب گاه شیطانان محبوس
کرده ایم.

می دانم که دیگر از طولانی بودن زمستان و نیامدن بهار دلتنگ نمی شویم.

محبوب دلم...

همه این پلیدیها را در خودم دوچندان می بینم. می دانم که به اسم اسلام و دین, همه مسلمانان را در
بهشت برزخی شان, ازار می دهیم. می دانم که عابرو از خویش برده ایم و ذره ای شرمگین و خجل
نمی گردیم. می دانم که تو را فراموش کرده ایم...

اما مولای من...

هرچند طعم وصال و پاکیها برایمان بیگانه شده است, اما به امید امدنت, لحظه های شبانگاهی
انتظارمان را به اشک دیده ابیاری می کنیم.

به امید رهایی از این قفس"من" سحرگاهان ادینه, ندبه می کنیم و العجل می خوانیم.

به امید امدن بهار, زمستان تاریک را هرازچندگاهی لعن و نفرین می کنیم.

مولا جان...

از ما مسلمانان شیعه نما در گذر... از ما جماعت میلیونی مسلمان در گذر, که در این هزار و
صد و هفتاد و یک سال انتظار, حتی 313 یاور هم برایت نپرورانده ایم...

مولای من...

از هر زاویه ای که به خودمان می نگرم, جز شرم و خجلت از روی ماهت هیچ نمی یابم...
 نمی دانم
چگونه ادعای امدنت را داریم... نمی دانم چگونه شکوه و گلایه از نبودنت می کنیم و از درون
 خویش غافلیم... نمی دانم چگونه می توانیم شاد باشیم و لبخند بزنیم, در حالیکه مجال لحظه ای
 لبخند زدن را,
به وجود مبارکت نمی دهیم... نمی دانم چگونه در این غفلت خود خواب رفته ایم که صاعقه های
 فریاد
هم نمی توانند بیدارمان کنند...

ایا کویر دلهایمان به این اندازه تاریک و سرد بود, که هر روزنه نوری را که به ان می تابید, خفه کرده ایم؟؟؟

مولای من...

مبادا از ما دلگیر شوی... مبادا از اعمالمان شکایت به خدا بری... مبادا از ندبه های ما روی
برگردانی...
که ما بیچاره ایییییییییییییییییم...

مبادا اشکهای بی حاصلمان را به حال خود واگذاری... مبادا ما را در این برهوت و تاریکی
دلهایمان, تنها گذاری...

مهدیااااااااا....

مبادا ما را به حال خودمان واگذاری... مبادا از دعاهایی که در حق وجود ناسپاسمان می کنی, و
بی توجهی ما را نظاره گری, دلگیر شوی...

مولای من...

در همه این طوفانهای خشمگین دوستت دارم...

در همه این سخنهای من بودن, فقط تو را دارم...

می گویند این تپیدن ها, در فراق تو نیست...

می گویند این دلنوشته ها, برای تو نیست...

می گویند این قطرات اشک, دروغ و تظاهری بیش نیست...

می گویند...

اما مولای من, در همه این غفلت ها و ظلمت ها, که برای خود ساخته ایم, جز وجود پاکت هیچ
نداریم...

مولا جان... مگر می شود این اشکهای روان برای تو نباشد؟ ایا پاکتر از اشک چیز دیگری سراغ
دارند؟

ایا دروغ و دغل های زندگی مان, بدین جا رسیده است که, اشکهای معصوم و پاک را نیز, فدای
 اعمال نابخردانه خویش کرده ایم؟

اگر این تپیدن برای تو نیست, چرا با نام تو خون می گرید؟ اگر این دلنوشته ها برای تو نیست, چرا
بغض قلم, جز برای تو نمی شکند؟

اگر این عهد و ندبه از برای تو نیست پس چرا جز تو هیچ نمی خواهم؟

مولا جان از من و ما خسته شده ام... از دوریت به تنگ امده ام... از این زمستان سرد و طولانی
 به
جان امده ام... از این همه سعی در فراموش کردنت خسته شده ام...

مولا جان بیا… محبوبم بیا… مهدیا بیا…

اللهم عجل لولیک الفرج یا مولای یا صاحب الزمان ادرکنی

مهدیاااا...

برگ برگ روزهای عمرم را بی مهابا, از پس هم ورق می زنم.
در انتظار امدنت, سالها را یکایک بر لوح دلم حکاکی می کنم.
هزار و صد و هفتاد و یک لاله در دلهای هجران دیده روئیده است.
مهدیاااا...

چه کرده ای با این مردمان, که شوق امدنت, ارامش را از انان به یغما برده است؟
چه کرده ای که همه عالم, در تب و تاب امدنت, انتظار را به سرخی دل نجوا می کنند؟
چه کرده ای که همه دلباختگان, انتظار ظهورت را می کشند؟
مهدیاااا....

با این دلدادگان رنج برده چه پیمان بسته ای؟
در افق دیدگان, چه نقشی نگاشته ای, که اینگونه اشک النتظار را, در دیدگانی بارانی, امیدوار می کند؟
بدین سان که می دانیم حضور داری, ولی باز هم ظهورت را انتظار می کشیم.
محبوب دلم...

در ان نشان هاشمی ات, چه نهفته داری, که عالم و ادم, شیفته و دلباخته ان گشته اند؟
در ان دیدگان مبارک چه افسونی نهفته است, که یوسفان عالم, در هیبت نورانی ات, چشم به راه مانده اند؟
ای قامت رعنا دل...

در پس این سالیان دور, از ورای روزگار نامردی, ادینه هایم جز تو بویی ندارند.
در شامگاه خزانی بهار دلان, هر روز ادینه است, و ادینه هایش صبح و ظهر و شام ندارند, همه عصرند....
در عصرهای ادینه, در میان ابرهای صاعقه دیده, در فراسوی دیدگان منتظران, نغمه ای اشنا و غریب...
دیدگانم را به ادینه ای دیگر, نوید می دهد.
چراکه همگان می دانند, در ادینه ای نه چندان دور, خواهی امد.
پس به امید امدنت, به انتظار نشسته ایم...
ای سبز قامت منجی بهار...

بیا و زمستان دلهایمان را بهاری کن...

اَللَّهُمَّ اَر ِني الطَّلعَةَ الرَّشیدَةَ وَ الغُرَّةَ الحَمیدَةَ وَاکحُل (وَ کحُل خوانده شود) ناظِري بـِـنَظرَة ٍ مِنِّي اِلَیهِ وَعَجِّل فَرَجَهُ وَ سَهِّل مَخرَجَهُ وَ اَوسِع مَنهَجَهُ وَ اسلُک (وَسلُک خوانده شود) بي مَحَجَّتَهُ وَ اَنفِذ اَمرَهُ وَشدُد اَزرَهُوَاعمُرِ ِ(وَعمُر ِخوانده شود) اَللَّهُمَّ بهِ بـِلادَکَ وَ احي ِ (وَحي ِخوانده شود) بهِ عِبادَکَ فَاِنَّکَ قُلتَ وَ قَولُکَ الحَقُّ ظَهَرَ الفَسادُ فِي البَرِّ وَالبَحر ِبما کَسَبَت اَیدِي النّاس

پروردگارا به ما ان طلعت زیبای رشید را بنما و از پرده غیب پدیدار کن و سرمه نور و روشنی ابدی را به یک نظر بر ان جمال مبارک به چشم من درکش و فرج ان حضرت را نزدیک و خروجش را اسان ساز و توسعه در طریق وی عطا فرما و مرا به طریقه ای با حجت و بیان او سلوک ده و فرمان ان حضرت را نافذ گردان ومحکم کن پشتش را و ای خدا شهر و دیارت را به وجود او اباد کن و بندگانت را به واسطه او زنده ساز چون تو خود فرمودی و کلام تو حق است پدید شد تباهی در بیابان و دریا بدانچه بوجود اورند دستهای مردم

مولا جان

مولا جان...
ای کاش همه گلها بوی تو را می دادند...
ای کاش رود رهنمون خیمه غیبتت می بود...
ای کاش غروبات ادینه لب به سخن می گشودند...
ای کاش بغض سالهای انتظار در همین ادینه می شکست...

مولا جان...
چه میشد گوش شنوا داشتیم تا نجوای شبانگاهیت رامی شنیدیم و به سویت می شتافتیم؟
چه میشد تمام العجل هایمان تو را صدا می زدند؟
چه میشد حضورت را با تمام وجود لمس می کردیم و ظهورت را به انتظار می نشستیم؟
چه میشد اگر انتظارمان مهدی پسندانه می بود؟

ای گل نرگس...
روزهایمان یکایک در گذرند و دریغ از بوی وصال...
شبهایمان طولانی تر و تاریکتر از گذشته در سپرند و دریغ از صبح سفید...

مولا جان...
ای کاش تمام باریدنها برای تو بود...
ای کاش تمام فریادها و ندبه ها از برای امدنت بود...
ای کاش اسمان لب به سخن می گشود و از باران محبتت برایمان می خواند...
ای کاش شامگاهان نقش انتظار تو بر افق می تابید...
ای کاش جلوه تو در دلها نمایان بود و از هر تاریکی به دور...

مولای من...
نمی دانم از چه روی انتظار شیرین را از یاد برده ایم...
نمی دانم چرا بی تفاوت از کنارت در گذریم و لحظه ای چشم دل نمی گشاییم...
نمی دانم چرا از این همه ظلم و کشتارو فغان خسته نمی شویم...
نمی دانم چرا لحظات شبانگاهی جز شکوه و گلایه سخن دیگری ندارند...
نمی دانم گستره شب این همه تاریکی و قدرت از کجا حاصل اورده است...

ای یوسف زهرا...
نمی دانم به کدامین نامحرمان ابرها از پس خورشید کنار نمی روند...
نمی دانم به کدامین ناسپاسی محکوم به هجران و فراق گشته ایم...
نمی دا نم به کدامین گناهان در این برهوت ظلم و نفاق بی یاور مانده ایم...

ای گل نرگس...
ای یوسف زهرا...
ای غریب ترین اشنا و ای اشناترین خیمه نشین پرده غیبت...

(((اگر حجاب ظهورت حضور پست من است         دعا بکن که بمیرم... چرا نمی ایی؟؟؟)))

بی حرمتی به ساحت خوبان قشنگ نیست

                                           باور کنید که پاسخ آینه سنگ نیست

سوگند می خورم به مرام پرندگان

                                           در عرف ما، سزای پریدن تفنگ نیست

با برگ گل نوشته به دیوار باغ ما

                                        وقتی بیا که حوصله غنچه تنگ نیست

در کارگاه رنگرزان دیار ما

                                         رنگی برای پوشش آثار ما نیست

از بردگی مقام بلالی گرفته اند

                                      در مکتبی که عزت انسان به رنگ نیست

دارد بهار می گذرد با شتاب عمر

                                       فکری کنید که فرصت پلکی درنگ نیست

وقتی عاشقانه بنوشی پیاله را

                                         فرقی میان طعم شراب و شرنگ نیست

زلف برباد مده تا ندهی بر بادم ناز بنیاد مکن تا نکنی بینادم می مخوربا همه کس تانخورم خون جگر سرمکش تا نکشدسربفلک فریادم

 

پرواز دوستی و اعتماد را با یکدیگر تجربه کنیم وگرنه

 

 میشکنیم بالهای خوبی را...

خرد کامل نمی گردد مگر از راه حق پرستی.امام حسین"ع" )

بسا گفتار که پاسخش خاموشی است.(حضرت علی"ع" )

هیچ لباسی برازنده تر از تندرستی نیست(حضرت علی"ع")

خود پرستی افت دوستی و تباهی خرد است:حضرت علی"ع")

************

خورشید سعا دت را بر اسمان قلبت میبینم.
صبور باش فردا یک نفر یک جا منتظر توست.
سازی که می نوازی بر دار و شادترین اهنک را امشب بنواز
که فردا یک جایی می روی که تمام رویاهایت به حقیقت
می پیوندد......موفق باشی.

**********

تو این دنیا نا مردا زیادن بهشون اعتماد نکنین

یاران به خدابی وفایی نکنید

با عاشق دل شکسته جدائی نکنید

یا اینکه وفا کنید تاآخر عمر

یا اینکه از اول آشنائی نکنید

 

عاشقان مستند و ما ديوانه ايم              عارفان شمع اند و ما پروانه ايم

        چون ندارم با خلايق الفتي                     خلق پندارن ما ديوانه ايم

          درازل دادند چون جام الست                 تا ابد ما مست آن پيمانه ايم

               ظاهر مستي ماراخودمبين            در شكست نفس خود مردانه ايم

                كس نگردد واقف اسرار ما          زان كه همچون گنج در ويرانه ايم

اولش فکر نمی کردم که دلم رو برده باشه
یا دلم گول چشای روشنش رو خورده باشه
اما نه گذشت دیدم دل من دیوونه تر شد
به تو گفتم دلت از قصه من با خبر شد
آخ که چه لذتی داره ناز چشماتو کشیدن
رفتن یه راه دشوار باسه هرگز نرسیدن
می دونم دوستم نداری مثه روزای گذشته
من خودم خوندم تو چشمات یه کسی اونو نوشته
می دونم فرقی نداره باست عاشق بودن من
می دونم باست یکی شد بودن و نبودن من
اما روح من یه دریاست پره از موج و تلاطم
ساحلش تویی و موجاش خنجرای حرف مردم
آخ که چه لذتی داره ناز چشماتو کشیدن
رفتن یه راه دشوار باسه هرگز نرسیدن

نميدونم چي بنويسم از چي بنويسم

تو يكي از اين كتابا خوندم كه نوشته بود

ماهيت هر انسان آن نيست كه برايت آشكار ميكند

بلكه آن چيزيست كه نميتواند آشكار نمايد

پس اگر ميخواهي او را بشناسي به گفته هايش گوش مسپار بلكه به ناگفته هايش گوش فرا ده

يه نفر هست كه سكوت من رو ميفهمه

حتي نقطه چينهاي من رو ميخونه

به خدا راست ميگم

واقعا دوسش دارم ولي .................

گريه كن
گريه قشنگه
گريه سهم دل تنگه
گريه كن
گريه غروبه

عشق یعنی مستی دیوانگی  

           عشق یعنی با جهان بیگانگی

                    عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

                                 عشق یعنی سجده ها با چشم تر

                                           عشق یعنی سر به دار اویختن

                                                           عشق یعنی اشک حسرت ریختن                     عشق یعنی در جهان رسوا شدن  

                       عشق یعنی مست و بی پروا شدن

                                     عشق یعنی سوختن یا ساختن

                                                     عشق زندگی را باختن یعنی

                                       عشق یعنی....

عشق عشق می آفریند             عشق زندگی می آفریند 

زندگی رنج به همراه دارد             رنج دلشوره می آفریند

دلشوره جرئت می بخشد            جرئت اعتماد به همراه دارد

اعتماد امید می آفریند                  امید زندگی می بخشد

زندگی عشق می آفریند              عشق عشق می آفریند

نقاشی عشق

معلم نقاشی عشق را به بچه ها نشان داد.یکی از بچه ها پرسید : کی را کشیدی؟

دخترک گفت: این مادربزرگم است. دارد برایم جوراب می بافد.

معلم گفت: خیلی جالب است که برای نقاشی ات اسم انتخاب کردی.این نقاشی را کامل کن."میخوام

در مسابقات مدرسه شرکتش بدهم."

نقاشی عشق در مسابقات مدرسه اول شد .درمسابقات منطقه هم اول شد.در مسابقات نهایی کشور

هم اول شد.

دخترک جوراب عشق را می پوشید و عشق را با خود به همه جا می برد و به همه هدیه می داد همه

همسایه ها همه دوست ها و حتی غریبه ها .

جوراب عشق بزرگ نشد ولی دخترک رشد کرد.

جوراب را به دیواره ی کمد آویزان کرد و هر بار که در کمد را باز می کرد با دیدن آن لبخندی بر لب می آورد.

دخترک همچنان عشق ورزید و عشق هایش را در نقاشی هایش ریخت .دخترک نقاش شد!

نقاشی های عشق خریداران فراوانی داشت . امضای دخترک در پا یین این نقاشی ها مثل دو میل

بافتنی بود که چیزی را می بافتند و همچنان به بافتن ادامه می دادند.

دخترک با این نقاشی ها زندگی کرد . بعد ها ازدواج کرد. جوراب عشق را که نمی خواست گذر زمان

بر آن اثر بگذارد همچنان در دیواره کمد و در صندوقچه دل به تماشا گذارد .

عشق را در خانه اش ریخت . عشق را به فرزندانش بخشید. عشق را با تمام چشاند و چشید!

ای کاش

ای کاش دلها آنقدر خالص بودند که دعاها قبل از پايين آمدن دست ها مستجاب مي شدند.

ای کاش فرياد آنقدر بي صدا بود که حرمت سکوت را نمي شکست.

ای کاش واژه حقيقت آنقدر با لب ها صميمي بود که براي بيان کردنش نيازي به شهامت نبود...

یک قلب

آفریدگار با صبر و حوصله فراوان تك تك اجزا را شكل مي داد:
دو دست
دو پا
دو گوش
دو چشم
.....
فرشته اي از دور دست سر رسيد و پرسيد:
خداوندا پس چرا تنها يك قلب؟
ندايي رسيد:
قلب هم دوتاست!!!
اما يكي براي من يادگار و ديگري براي او به ارمغان.

غم

هنگامی که چشم به جهان گشودم صدایی در گوشم طنین افکند

و گفت:تا آخرین لحظه زندگیت با تو هستم.

پرسیدم:تو کیستی؟

گفت:من غمم!!!

خیال کردم غم عروسکی است و خواستم با او بازی کنم...ولی اکنون که معنی آن را درک می کنم یافتم که:خود عروسکی هستم بازیچه‌ غم.

««رسم دنیاست...جدایی»»

یادگاری که از چشمات دارم و هدیه نگاهت

و تمام دلبستگی هام به تو ،

همه رو بهت پس می دم

فقط به خاطر اينکه دوستت داشتم .

می دونم عاقبت از یادت می رم .

وتو به آرزوت می رسی ... به عشقت.

وبی تو بودن تجربه تلخی می شه واسه من .

ولی بدون ، عذابم دادی و من فقط دوستت داشتم .

هميشه وقتی يه غم بزرگ تو دلم بود هيچوقت

نگفتم خدا ، غم بزرگی دارم .

هميشه به غم گفتم: خدای بزرگی دارم .

فکر نکن کم آوردم ،

ولی بسه آزمايش ، بسه تحمل ، بسه تلقين .

بهم می گی : اين طرز زندگی کردن نيست بايد عوض شی .

نبايد با بقيه فرق داشته باشی .

ميگم اگه کسی رو دوست داری عوضش نکن

روزی که حس کردی دوستش داری همين شکلی قبولش کردی

مگه اينکه اصلا از اول ...

اگه من بخوام اون چيزی باشم که تو دلت می خواد

پس کی اون چيزی باشه که خودم دلم می خواد؟؟

من شکل گرفتم ،

واسه تغيير دادن من خیلی ديره .

می دونی حس غريبی دارم ،

حس دلقکی رو دارم که با اومدن و رفتنشون ،

حرف زدنمو ، نگاهمو ، حتی مدل لباسمو و خيلی چيزای ديگرو

بايد عوض کنم .

گوش کن .

امشب ،

تو از من خالی می شی

و من از هر چی آرزو.

سهم من از زندگی ساده بود ...

من بچگونه نقاشی فردا رو کشيدم و با شادی داد زدم و

نقاشيمو برات هديه آوردم ، ولی تو نقاشيمو پاره کردی .

ناراحت نشدم چون فکر می کردم دوستم داری ،

ولی يادم نرفت

که ديگه هيچوقت نقاشی نکشم ،

                           نه برای تو و نه برای هيچکس ديگه ای ...!!!

تنها

 

بزرگ که می شویم

یادمان می رود

کودکی ها

با هم بازی می کردیم۱

خانه

باغ

خیابان

مدرسه.

اسباب بازی های کوچک

چه قدر بزرگ شده اند!

 

خدایا؛هیچ کس را عاشق نکن

گر عاشق کردی دیوانه نکن

گر دیوانه کردی گدای شهر نکن

گر گدای شهر کردی بی شهرش نکن

گر بی شهرش کردی راهی غربتش نکن

گر غربت نشینش کردی راهی صحراهش نکن

گر راهی صحراهش کردی بی معشوقش نکن

گر بی معشوقش کردی جان را از او بگیر که زندگی بی یار رنج است

 

دوست بدارید

ای همه مردم،درین جهان به چه کارید؟

عمر گرانمایه را چگونه گزارید؟

هرچه به عالم اگر به کف ارید

هیچ ندارید اگر که عشق ندارید

وای شما دل به عشق اگر نسپارید

گر به ثریا رسید هیچ نیرزید

عشق بورزید

دوست بدارید!

لحظه دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام مستم

باز می لرزد دلم دستم

باز گویی در جهان دیگری هستم

های نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ

های نپریشی صفای زلفکم را دست

آبرویم را نریزی دل

ای نخورده مست

لحظه دیدار نزدیک است...

لحظه دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام مستم

باز می لرزد دلم دستم

باز گویی در جهان دیگری هستم

های نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ

های نپریشی صفای زلفکم را دست

آبرویم را نریزی دل

ای نخورده مست

لحظه دیدار نزدیک است...

دلم گرفت از آسمون

هم از زمین هم از زمون

تو زندگیم چقدر غمه

دلم گرفته از همه

عشق بزرگترين دروغ دنيا

بی تو دنیا بر سرم اوار شد

بین ما هر پنجره دیوار شد

درد ما در بودن ما ریشه داشت

رفتن و مردن علاج کار شد

انکه اول نوش دارو مینمود

بر لب ما زهر نیش مار شد

عیب از ما بود از یاران نبود

تا که اخر گر یه ما اغاز شد

عاقبت با حیله سوداگران                   

                        عشق هم کالای هر بازار شد

الا یا ایها الـساقی ادر کاسا و ناولـها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها
بـه بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگـشاید
ز تاب جعد مشکینش چه خون افـتاد در دل‌ها
مرا در منزل جانان چه امـن عیش چون هر دم
جرس فریاد می‌دارد که بربندید مـحـمـل‌ها
بـه می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید
کـه سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها
شـب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کـجا دانـند حال ما سبکـباران ساحـل‌ها
همـه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر
نـهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها
حضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظ
مـتی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملـها

پيام‌هاي زندگي :

قضاوت كنيد، همانگونه كه مي‌خواهيد در مورد شما قضاوت كنند

احترام بگذاريد، همانگونه كه مي‌خواهيد به شما احترام بگذارند

عشق بورزيد، همانگونه كه مي‌خواهيد به شما عشق بورزند

ببخشيد، همانگونه كه مي‌خواهيد شما را ببخشند

اعتماد كنيد، همانگونه كه مي‌خواهيد به شما اعتماد كنند

اگر

اگر دریای دل آبیست                               تویی فانوس زیبایش

اگر آیینه یک دنیاست                                تویی معنای دنیایش

تو یعنی دسته ای گل را                             ز آنسوی افق چیدن

تو یعنی پاکی باران                                   تو یعنی لذت دیدن

تو یعنی یک شقایق را                               به یک پرواز بخشیدن

تو یعنی از سحر تا شب                             به زیبایی درخشیدن

تو یعنی یک کبوتر را                                ز تنهایی رها کردن

خدای آسمانها را                                      به آرامی صدا کردن

تو یعنی مثل نیلوفر                                   همیشه مهربان بودن

تو یعنی باغی از مریم                               تو یعنی کهکشان بودن

تو یعنی چتری از احساس                          برای قلب بارانی

تو یعنی پیک آزادی                                  برای روح زندانی

تو یعنی دسته ای گل را                             به دست اطلسی دادن

تو یعنی در زمستان ها                              به فکر پونه افتادن           

تو یعنی روح باران را                               متین و ساده بوسیدن

و یا در پاسخ یک  لطف                             به روی غنچه خندیدن

يادمان باشد از امروز خطايی نکنيم   گر چه در خود شکستيم صدايی نکنيم

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند  طلب عشق ز هر بی سر و پايی نکنيم

 

عشق يعنى انتظار و انتظار

عشق يعنى هر چه بينى عکس يار

عشق يعنى يک تيمم يک نماز

عشق يعنى عالمى راز و نياز

عشق يعنى سوختن يا ساختن

عشق يعنى زندگى را باختن

دلم گرفته ...

             اون قدر که دلم جا نداره واسه جا دادنش.

             ای تو تنها خوب من ، بی تو ... دلی ندارم 

             می خوام باران چشمم دریایی ای کنم...

 گفتم عظمت اسمان ها را پیدا کنم تو را به تما شا نشستم.

            گفتم بر ساحل ارامش نشسته رنگین کمان محبت را نظاره کنم تو را مشاهده

            کردم ...

            گفتم زیباترین گلها را بیابم تو را یافتم .

            گفتم زیباترین دوستی ها را پیدا کنم در قلب تو یافتم . اه!..

            چه بگویم،چه بگویم که تو شیوا ترین غزل شاعرانی،موزون ترین پیکره عطوفتی

            بدیع ترین تابلوی محبتی . رنگ های تصویر کننده تو تمامی سبزند.

           تار و پود وجودت از خود گذشتگی و ایثار است . و من

           تنها ترین تنهایی که عالم خلقت به خود دیده است.

          زندگی بودن نیست ،زندگی زندگی بودن و اسودن نیست.

          زندگی شاخه گلی هست که از ان باید چید .

          شاخه عشق . امید،شاخه مهر و نوید.

           و به گلدان دل خویش نهاد .

     دلم گرفته است ، دلم به اندازه ی همه ی غروب ، به اندازه تنهایی

                  تک درختی در کویر گرفته است :دلم به اندازه ی بغض پرنده ای که

                  می پرد و در ملکوت دور افق گم می شود و ...

آدما چرا ناخواسته همدیگرو میرنجونن